Jak zachować się w przypadku trzęsienia ziemi? To bardzo ważna umiejętność dla dzieci w Tadżykistanie

1. Zwiększenie wiedzy dzieci szkolnych na temat katastrof i zachowywania się w sytuacjach wyjątkowych;
2. Przeprowadzenie szkoleń na temat ratowania dzieci w przypadkach katastrof, szczególnie z budynków szkolnych.
   

Dlaczego edukacja dzieci na temat zagrożenia ze strony klęsk żywiołowych jest tak ważna?

Przemawia za tym kilka bardzo istotnych powodów:

• Dzieci stanowią nieproporcjonalnie wysoki odsetek ofiar śmiertelnych w przypadku większości kataklizmów, szczególnie trzęsień ziemi. W samym tylko trzęsieniu ziemi w Pakistanie (Kaszmirze) w 2005, prawie 6300 szkół zawaliło się lub zostało poważnie uszkodzonych, prawie 16 000 dzieci zmarło pod gruzami, zaś kilka tysięcy uczniów musiało mieć amputowane kończyny z powodu rozległych ran. Podczas trzęsienia ziemi są zazwyczaj zbyt przerażone lub za słabe by się same wydostać z zagrożonych budynków. Bardzo ważne jest nauczenie dzieci podstawowych odruchów ochronnych podczas trzęsienia ziemi, by nie zamierały ze strachu.
  
• Jeśli trzęsienie ziemi ma miejsce podczas dnia, wiele szkół może się zawalić, grzebiąc pod swoimi gruzami dziesiątki dzieci. Dla przykładu, trzęsienie ziemi w Pakistanie w 2005 roku miało miejsce w czasie, gdy tamtejsze dzieci były w szkołach – gdy wiele budynków szkolnych się zawaliło, tysiące dzieci zostały pogrzebane pod gruzami. Bardzo ważne jest nauczenie dzieci jak szybko i bezpiecznie ewakuować się z zagrożonego budynku szkolnego.
  
• Jeśli trzęsienie ziemi ma miejsce w nocy, dzieci powinny wiedzieć jak się chronić (np. chowając się pod łóżko, co po części zabezpiecza przed uderzeniem ciężkimi przedmiotami).
  
• Uczenie dzieci podstawowych informacji na temat zachowania się podczas trzęsienia ziemi i innych klęsk żywiołowych, jak również ograniczania ich skutków jest także bardzo skuteczne: niewielkim kosztem można dotrzeć do dużej liczby dzieci, zaś one zabiorą nauczone w tym projekcie umiejętności w swoje dorosłe życie.
  

Metodologia działań PCPM

• Przeprowadzenie przez „Kluby odporności na klęski żywiołowe” kampanii „przez dzieci, dla dzieci” w 40 szkołach na temat zachowania się w przypadku klęski żywiołowej. Kampanie te zostaną przeprowadzone m.in. poprzez forum dziecięce – tzn. zebranie wszystkich dzieci w wiosce, przygotowanie teatrzyka, konkursy rysunkowe, itp.
  
• Przeprowadzenie symulacji zachowania się w przypadku klęski żywiołowej w 40 szkołach.
  
• Symulacja ta będzie poprzedzona krótką lekcją i dyskusją w klasie na temat ograniczania skutków trzęsienia ziemi w szkole oraz w indywidualnych domach (zabezpieczenie ciężkich przedmiotów i mebli przed upadkiem, ukrycie się pod stołami i łóżkami, szybka ewakuacja). Dzieciom zostaną także przekazane podstawowe informacje o sposobach ewakuacji z budynku szkolnego. Po tym wprowadzeniu dzieci przeprowadzą symulację, która będzie się składać z dwóch elementów:
  
  1. Natychmiastowego ukrycia się pod ławkami po otrzymaniu rozkazu / sygnału alarmowego,
     
  2. Ewakuacji z budynku szkolnego i zebraniu się na placu apelowym.
     
• Przygotowanie i dystrybucja plecaków oraz koszulek dla dzieci z informacjami na temat zachowania się w przypadku klęski żywiołowej
  
• Symulacje sytuacji kryzysowych oraz szkolenia dla zespołów reagowania kryzysowego w 3 wioskach w zakresie ratowania dzieci w przypadkach katastrof
  
• Zespoły zarządzania kryzysowego zostały założone lub zostaną założone w każdej z 43 wiosek uczestniczących w projekcie do końca I kwartału 2009 roku. Każdy z tych zespołów składać się będzie z 5-10 osób i będzie podlegać tadżyckiemu Ministerstwu ds. Sytuacji Nadzwyczajnych. Każdy członek zespołu będzie miał ściśle określone zadanie w jego ramach jak np. wczesne ostrzeganie, zdrowie/pierwsza pomoc, ochrona dzieci, ochrona ludzi niepełnosprawnych, zapewnienie schronienia, ewakuacja, zapewnienie wody i odpowiednich warunków sanitarnych, oszacowanie potrzeb, itp. W ramach proponowanego projektu, wioskowe zespoły zarządzania kryzysowego będą miały za zadanie przygotować plan ograniczania skutków klęsk żywiołowych dla danej wsi, która zawierać będzie m.in. propozycje od dzieci uczestniczących w „Klubach odporności na klęski żywiołowe”.
  
• Cała ludność danej wsi – mężczyźni, kobiety, dzieci, osoby starsze, niepełnosprawni – będą zachęcani do uczestnictwa w tych ćwiczeniach.