PCPM wspiera projekt elektryfikacji wsi w Południowym Sudanie, realizowany przez Polskie Towarzystwo Fotowoltaiki

Status: Projekt zakończony, przewidziana kontynuacja w roku 2011

W dniach 1-16 października misja PCPM w Sudanie przeprowadziła instalacje oświetlenia słonecznego w:

Domach - oświetolono 152 domy w dwóch miejscowościach	Dwóch przychodniach (dwie sale porodowe, oddział szpitalny, laboratorium, apteka)
Szkole oraz w internacie	Miejscach publicznych (bazar)

Południowy Sudan jest zapewne najbardziej zacofanym pod kątem rozwoju gospodarczo-społecznego regionem na świecie. Pracownicy organizacji pozarządowych, którzy tam pracują, przyznają że każde inny kraj ma lepszą sytuację od tego zapomnianego obszaru Afryki. Jest to niewątpliwie prawda. Południowy Sudan przez stulecia był obszarem, z którego arabscy (a potem i europejscy) kupcy pobierali kość słoniową i niewolników. Pierwsze inwestycje rozwojowe rozpoczęły się na tym obszarze dopiero na początku XX wieku, lecz i tak nie było to wiele: na obszarze wielkości Francji, zamieszkanym przez 8 mln ludzi, istnieje tylko kilkadziesiąt murowanych szkół, brak jest wodociągów, zaś w 2004 roku ilość asfaltowych dróg na tym regionie Sudanu wynosiła… 2km (główna ulica w stolicy Południowego Sudanu, Jubie). Wioski takie jak Malualkon lub miasta jak Aweil nie mają nic więcej niż pas startowy dla samolotów które są jedynym łącznikiem ze światem – drogi wiodące przez busz są nieprzejezdne podczas pory deszczowej – oraz kilku studni. Ze względu na brak jakichkolwiek inwestycji prorozwojowych w poprzednich dziesięcioleciach oraz zniszczenia podczas wojny domowej z północnym Sudanem (1983-2003) idą dramatycznie niskie wskaźniki dotyczące długości życia (ok. 40 lat), śmiertelności dzieci (do 20% dzieci umiera nie dożywając 5. roku życia), analfabetyzmu (około 80%), opieki zdrowotnej, itd. Choć od czasu zakończenia wojny powstało dużo nowych inwestycji (np. tysiące km, jak na Południowy Sudan, bardzo dobrych dróg), to poziom życia jest wciąż bardzo niski a potrzeby ogromnie wysokie.

Za wyjątkiem czterech miast (Juba, Wau, Bentiu i Malakal), żadna miejscowość w Południowym Sudanie nie ma prądu elektrycznego. W miastach niektóre domy i sklepy mają generatory, co nie jest ekonomiczne zważywszy, że benzyna musi być dowożona sudańskimi drogami tysiące kilometrów z północy kraju i przez to jest bardzo droga. W mniejszych miejscowościach, takich jak Aweil lub Malualkon, życie zamiera po zapadnięciu zmroku. W domach nie ma światła (oprócz świeczek i latarek). Na ulicach jest ciemno, przez co zamiera handel i dochodzi do bardzo wielu wypadków drogowych z udziałem pieszych. Mieszkańcy Południowego Sudanu masowo wylegają na ulice podczas pełni księżyca, bo tylko wtedy mogą zrobić coś innego wieczorem niż iść spać.























Na zdjęciu: Wioska Malualkon (fot (c) W. Wilk/PCPM, 2005)

Oświetlenie słoneczne nie potrzebuje żadnego, oprócz instalacji, innych kosztów. Zainstalowanie paneli słonecznych w domach oraz oświetlenia miejsc publicznych – nawet w ramach niewielkiego projektu pilotażowego jak ten proponowany – będzie dla tych osób rewolucyjną zmianą w ich życiu. A co najważniejsze, będzie wyraźnym i widocznym dowodem, że pokój w Sudanie przynosi postęp i rozwój ekonomiczno-społeczny.

Projekt Polskiego Towarzystwa Fotowoltaiki, realizowany we współpracy z misją PCPM, ma na celu założenie oświetlenia w domach (oznaczonych na zdjęciach satelitarnych symbolem domu) oraz oświetlenia głównych „ulic handlowych” Malualkon i Aweil (umiejscowienie latarni słonecznych oznaczone na zdjęciach satelitarnych symbolem słońca). Wpłynie więc on bezpośrednio na życie około 50 tys. osób oraz przyczyni się do rozwoju edukacji, poprawy warunków życia.

Do tej pory w Sudanie podejmowano tylko bardzo niewielkie i szczątkowe projekty tego typu. Zważywszy, że prawie 100% ludności na tym obszarze nie ma prądu, nasz projekt – choć ważny jako projekt pilotażowy – wpisuje się w starania międzynarodowe zmierzające do rozwoju tego obszaru kraju. W prowincji Północny Bahr El-Ghazal do tej pory nie był realizowany żaden projekt tego typu.

Cele projektu

Projekt Polskiego Towarzystwa Fotowoltaiki, realizowany we współpracy z misją PCPM w Południowym Sudanie, ma na celu dostarczenie zestawów oświetlenia słonecznego następującym grupom odbiorców:

Rodzaj systemu fotowoltaicznego	Odbiorcy w Aweil Town	Odbiorcy we wsi Malualkon	Schemat systemu
Oświetlenie w domach oraz miejsc publicznych (bazar) Moc panelu: 2.5W 2 żarówki LED Kabel do ładowania telefonu komórkowego	80 domów	60 domów 5 sklepów
Oświetlenie miejsc publicznych (bazar) Moc panelu: 5W 4 żarówki LED Kabel do ładowania komórki oraz do zasilania radia	--	10 sklepów na miejscowym bazarze + oświetlenie ulicy
Oświetlenie pomieszczeń w szkołach, przychodniach, bibliotece Moc panelu: 15W 2 świetlówki (150 lux) 2 żarówki LED (40 lux) 1 oświetlenie zewnętrzne	--	4 zestawy - 4 budynki użyteczności publicznej

Na prośbę PCPM, odbiorcy projektu zostal iwybrani przez przedstawicieli miejscowych władz, zaś realizacja projektu odbywa się na podstawie przygotowanej wcześniej listy beneficjentów.

Odbiorcy projektu























Na zdjęciu: Wioska Malualkon (fot (c) W. Wilk/PCPM, 2005)

Projekt Polskiego Towarzystwa Fotowoltaiki, realizowanego we współpracy z PCPM, ma na celu poprawę warunków życia znaczącej części ludności obydwu miejscowości poprzez instalację oświetlenia solarnego w domach oraz oświetlenia głównych „ulic handlowych” (bazarów). Grupami docelowymi są w szczególności:
1) dzieci w wieku szkolnym – dzięki oświetleniu w ich domach będą mogły uczyć się wieczorami i czytać książki, co wpłynie na ich lepsze wykształcenie. Temu samemu celowi będzie służyć zainstalowanie oświetlenia w bibliotece w Malualkon i w Aweil.
2) miejscowi przedsiębiorcy – skorzystają oni z oświetlenia „ulic handlowych”, co pozwoli na rozszerzenie godzin pracy straganów i punktów usługowych, przyciągnie też większą liczbę klientów.

Koszt projektu w przeliczeniu na beneficjenta końcowego to tylko 2,76zł

• Wioska Malualkon liczy około 1000 mieszkańców, lecz jest jednym z większych centrów handlu i targu w okolicy. W ciągu miesiąca przez tą wioskę i targ przewija się co najmniej 5000 osób z obszaru powiatu Aweil East.
  
• Miasto Aweil, stolica stanu Bahr El-Ghazal, liczy około 15 tys. mieszkańców, lecz ze względu na jej ważną rolę gospodarczą i administracyjną, przez jej targ przewija się miesięcznie do 45 tys. osób z miasta i całego obszaru stanu Północny Bahr El-Ghazal.